Kroelen? Kriebelen? Borstelen? Luieren in het zonnetje? Niks van dat alles. Ik werd gewoon hard aan het werk gezet....niet normaal. Leek wel weer een sprookje hier, maar dan Assepoester. Dus de heks wordt dan de boze stiefmoeder. We hebben geen gemene stiefzussen maar laten we Ducky en de Agapornis Stallone voor het gemak stiefzussen noemen (dat gepiep, half gekwaak, op de achtergrond is Ducky en het gepiep boven mij komt van Stallone). Ik heb gewoon al dat vogelzaad opgeruimd. Ik keek wel een stofzuiger en dweil tegelijk! Er lag niet weinig kan ik je vertellen! En die Stallone zat maar te piepen boven me:" Iets meer naar rechts, ho, ho, je vergeet een stukje. Stop, ga eens naar links." Om gillend gek van te worden. En dan had je Ducky die steeds riep dat ik moest komen om ook bij haar buitenverblijf op te ruimen. Echt, niet te geloven dit. Denk je vakantie te hebben en even lekker te chillen met je billen. Valt me vies tegen, ook van mevrouw baasje, juist van mevrouw baasje. Ze had ook zelf even de stofzuiger kunnen pakken toch?! Nee, nu liet ze mij zwoegen. En zelf ging ze op d'r krent zitten. Niet eerlijk! Zometeen moet ik buiten nog opruimen bij Ducky, in Rudi's Resort. Ik denk dat ik gelijk maar de tuinman ga uithangen. Die bananenplant kan wat mij betreft gesnoeid en ook de komkommerplant heeft een knipbeurt nodig. Naar het bal vanavond gaat em toch niet worden....mijn wraak zal zoet zijn....(letterlijk en figuurlijk....hahahaha)

Gisteren duidelijk laten merken aan mevrouw baasje dat ik het niet eens ben met de gang van zaken zoals het gisteren is gegaan. Ik bedoel, een sprookje spelen vind ik echt wel grappig maar ik ga me toch niet laten commanderen door een vogel en een eend. Oh en zij genoten ervan hoor! Niet eens stiekem grinniken....nee hoor, gewoon voluit lachen. Ik heb eerst de buit binnen gehaald (dat is dan weer een pluspuntje van het hele verhaal....wat ik vind eet ik op) en daarna ben ik naar buiten gegaan. Gewoon mijn eigen tuin in en een dikke doei gegeven aan mevrouw baasje. Dat had ze gauw door. Het was moeilijk hoor haar kriebels af te wijzen en niet te reageren op dat gekrabbel, want oh, ze weet mijn zwakke plekken. Maar ik hield het even vol. Zij gaf het op, gaf me mijn ruimte zoals ze zelf zei. En wat deed ze?! Ze ging weer naar binnen!! Ho ho, dat was niet de bedoeling. Ze moest nu wat meer moeite voor mij doen en dán zou ik overstag gaan. Dat scenario verliep dus even anders. Ik er weer achteraan (hetzij na mokkend). En uiteindelijk....toch een einde van een sprookje, eind goed al goed. We kwamen nader tot elkaar. Heerlijk....en dát heb ik dus wel uitgebuit! Iedere keer als mevrouw baasje wilde stoppen duwde ik met mijn neus tegen de voeten om haar aan te sporen door te gaan. Mijn klaagzang van gisteren trek ik niet in...ik blijf erbij....oneerlijk. Maar dat het uiteindelijk goed is gekomen is een mooie bijkomstigheid...Fijne dag!