De mentale impact van woonstress is groot en wordt vaak
onderschat. Mensen die moeite hebben met het vinden of betalen van een woning
ervaren meer spanning, slapeloosheid en somberheid. Dat blijkt uit meerdere
onderzoeken van ING en de Universiteit van Amsterdam.
Vooral jongvolwassenen voelen de druk. Zij willen zelfstandig
wonen maar lopen vast door hoge huurprijzen en een gebrek aan betaalbare
starterswoningen. Ouders moeten soms opnieuw ruimte maken voor volwassen
kinderen die terug naar huis verhuizen. Dat geeft niet alleen logistieke
problemen, maar ook emotionele belasting.
Het onderzoek toont aan dat woonstress niet ophoudt bij
mensen zonder huis. Ook degenen die onderdak bieden, ervaren spanning.
Verschillende dagritmes, gebrek aan privacy en extra kosten leiden tot
frustratie. Volgens ING stelt 72 procent van de mensen die tijdelijk bij iemand
wonen belangrijke levensbeslissingen uit.
De gevolgen van woonstress gaan verder dan alleen wonen. Ze
raken relaties, werk en gezondheid. De onderzoekers waarschuwen dat aanhoudende
onzekerheid het risico op mentale klachten vergroot. Om dit te doorbreken, is
niet alleen meer bouw nodig, maar ook beleid dat betaalbaarheid en zekerheid
vergroot.
De mentale impact van woonstress laat zien dat wonen meer is
dan een dak boven je hoofd. Het is een basisbehoefte die bepaalt hoe mensen
zich voelen, functioneren en toekomstplannen durven maken.
